• JKOnline in:

U bent in: Over Krishnamurti » Een korte introductie tot Krishnamurti’s leringen
Krishnamurti Photo

Een korte introductie tot Krishnamurti’s leringen

Door Professor David Bohm (gewezen lid van het Birkbeck College, Universiteit van Londen)

Mijn eerste kennismaking met het werk van Krishnamurti was in 1959 toen ik zijn boek “De Eerste en Laatste Vrijheid” las. Wat mijn bijzondere belangstelling trok was zijn diepe inzicht in de kwestie van de waarnemer en het waargenomene. Deze kwestie is lang het middelpunt geweest van mijn eigen werk als theoretisch natuurkundige toen ik voornamelijk de kwantum theorie bestudeerde. In deze theorie wordt het – voor het eerst in de ontwikkeling van de natuurkunde - noodzakelijk geacht, dat deze twee niet gescheiden kunnen worden om de fundamentele wetten van de materie te kunnen begrijpen.

Hierdoor en omdat het boek nog meerdere diepere inzichten bevatte, vond ik het hard nodig om zo gauw mogelijk een direct en persoonlijk kontakt met Krishnamurti te hebben. En toen ik hem voor het eerst ontmoette tijdens één van zijn bezoeken aan London was ik verrast door de gemakkelijke communicatie met hem die mogelijk werd door de intense energie waarmee hij luisterde en door de rondborstigheid waarmee hij antwoordde op wat ik te zeggen had. Als wetenschapper voelde ik me volledig op mijn gemak met dit soort antwoorden, omdat het in essentie dezelfde kwaliteit had als in kontakten met andere wetenschappers waarmee ik een nauwe verstandelijke relatie had. En hier denk ik speciaal aan Einstein, die eenzelfde intensiteit en openhartigheid toonde in een aantal discussies die tussen ons plaatsvond. Ik heb hierna Krishnamurti regelmatig ontmoet en gesproken, elke keer als hij naar Londen kwam.

Krishnamurti’s werk is doordrongen met wat het wezenlijke genoemd kan worden van wetenschappelijke benadering in zijn hoogste en zuiverste vorm. Gelijkerwijze begint hij vanuit het feit over de aard van ons denkproces. Dit feit wordt vastgesteld door volledige aandacht en zorgvuldig luisteren naar het bewustzijnsproces en dit voortdurend observerend. Hierbij leert men constant en door dit leren ontstaat inzicht in de aard van het gedachtenproces. Dit inzicht wordt daarna gecontroleerd. Eerst bekijkt men of het in een redelijke orde samenhangt. En daarna bekijkt men of wat ervan afgeleid kan worden leidt tot orde en samenhang in het leven.

Krishnamurti benadrukt steeds dat hij in geen enkele zin een autoriteit is. Hij heeft enkele ontdekkingen gedaan en hij is gewoon bezig zijn best te doen om deze ontdekkingen toegankelijk te maken voor allen die in staat zijn te luisteren. Zijn werk heeft niets van een doctrine, noch biedt hij technieken of methodes om een stille geest te verkrijgen. Het is ook niet zijn doel om een nieuw religieus geloof te stichten. Eerder gaat het voor ieder mens om te zien of hij zelf kan ontdekken wat Krishnamurti aandacht noemt en vandaaruit voor zichzelf nieuwe ontdekkingen kan doen.

Dit is een uittreksel van een artikel van Dr. Bohm geschreven in 1982.