• Σύνδεση Τζ. Κ:

Σύνδεση: Για τον Κρισναμούρτι » Μία Σύντομη Περιγραφή στις Διδασκαλίες τους Κρισναμούρτι Από τον Καθηγητή
Krishnamurti Photo

Μία Σύντομη Περιγραφή στις Διδασκαλίες τους Κρισναμούρτι Από τον Καθηγητή

David Bohm (του κολλεγίου Birkbeck, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)

Η πρώτη μου γνωριμία με το έργο του Κρισναμούρτι ήταν το 1959 όταν διάβασα το βιβλίο Η Πρώτη και η Τελευταία Ελευθερία. Αυτό που μου κέντρισε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον ήταν η βαθιά του ενόραση στο θέμα του παρατηρητή και του παρατηρούμενου. Αυτό το ερώτημα ήταν για πολύ καιρό το επίκεντρο της προσωπικής μου δουλειάς ως θεωρητικός φυσικός που ενδιαφερόμουν στην αρχή για την έννοια της κβαντικής θεωρίας. Σε αυτή τη θεωρία, για πρώτη φορά στην εξέλιξη της φυσικής, η έννοια ότι αυτά τα δύο δεν μπορούν να χωριστούν τέθηκε ως απαραίτητη για την κατανόηση των θεμελιώδων νόμων της ύλης γενικά.

Εξαιτίας αυτού και καθώς το βιβλίο περιείχε πολλές άλλες σε βάθος ενοράσεις, ένιωσα ότι ήταν επιτακτικό για μένα να μιλήσω απευθείας και προσωπικά με τον Κρισναμούρτι, το συντομότερο δυνατόν. Κι όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά σε μία από τις επισκέψεις του στο Λονδίνο, έμεινα έκπληκτος από την μεγάλη ευκολία επικοινωνίας μαζί του, που ήταν εφικτή από την έντονη ενέργεια με την οποία άκουγε και με την ελευθερία από τις αυτοπροστατευτικές επιφυλάξεις και τα όρια με τα οποία απαντούσε σε ότι είχα να πω.

Σαν άτομο που δουλεύει στην επιστήμη, ένιωσα εντελώς σαν το σπίτι μου με αυτό το είδος απάντησης, διότι στην ουσία ήταν της ίδιας ποιότητας όπως αυτό που είχα κάνει σε επαφή με άλλους επιστήμονες με τους οποίους υπήρχε πολύ κοντινή νοητική συνάντηση. Κι εδώ, σκέφτομαι κυρίως τον Αινστάιν ο οποίος έδειξε μία παρόμοια ένταση κι απουσία των ορίων σε έναν αριθμό συνομιλιών που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε εκείνον κι εμένα. Μετά απ’αυτό άρχισα να συναντώ τακτικά τον Κρισναμούρτι και να συζητώ μαζί του όποτε ερχόταν στο Λονδίνο.

…Το έργο του Κρισνούρτι διαποτίζεται απ’αυτό που ονομάζουμε η ουσία της επιστημονικής προσέγγισης, όταν αυτό μελετάτε στην πιο υψηλή κι αγνή μορφή του. Συνεπώς, ξεκινά από ένα γεγονός όπως τη φύση της διαδικασίας της σκέψης μας. Αυτό το γεγονός εδραιώθηκε μέσω στενής προσοχής, περιλαμβάνοντας προσεκτική ακοή στη διαδικασία της συνείδησης, και παρατηρώντας την επιμελώς. Σε αυτό, κάποιος μαθαίνει συνεχώς, κι απ’αυτήν την μάθηση έρχεται η ενόραση στο συνολικό ή η γενική φύση της διαδικασίας της σκέψης. Αυτή η ενόραση τότε ελέγχεται. Πρώτα, βλέπει κάποιος εάν παραμένει ενωμένος σε μία λογική τάξη. Και τότε βλέπει κάποιος εάν αυτό οδηγεί στη τάξη και στη συνοχή που απορρέει απ’αυτή στη ζωή σαν σύνολο.

Ο Κρισναμούρτι διαρκώς τονίζει ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση μία αυθεντία. Έχει κάνει κάποιες ανακαλύψεις, κι απλά κάνει ότι καλύτερο μπορεί για να καταστήσει αυτές τις ανακαλύψεις προσβάσιμες σε όλους εκείνους που είναι ικανοί να ακούουν. Το έργο του δεν περιέχει έναν κορμό δόγματος, ούτε προσφέρει τεχνικές ή μεθόδους προς απόκτηση ενός ήσυχου νου. Δεν σκοπεύει να εδραιώσει κανένα νέο σύστημα θρησκευτικής πίστης. Αντιθέτως, εξαρτάται από το κάθε ανθρώπινο ον να δει εάν μπορεί να ανακαλύψει για τον εαυτό του εκείνο το οποίο ο Κρισναμούρτι αποκαλεί προσοχή, και να συνεχίσει απ’εκεί να κάνει νέες δικές του ανακαλύψεις. Αυτό είναι ένα απόσπασμα απ’ένα άρθρο που γράφτηκε από τον David Bohm το 1982.

Copyright Krishnamurti Foundation of America